نانوسیالات نسل جدید سیال های واسط انتقال حرارت محسوب می شوند که خواص و عملکرد مناسبی در انتقال حرارت از خود نشان می دهند که نسبت به مایعات خالص برتری قابل توجهی دارند. سیالات مرسوم برای انتقال حرارت نظیر آب، اتیلن گلیکول و روغن دارای خواص حرارتی ضعیفی در مقایسه با فلزات و اکسیدهای فلزی هستند. افزودن نانو ذرات به سیال های پایه علاوه بر ارتقاء ویژگی های حرارتی سیال، با ایجاد توربولانس ملکولی میزان ضریب انتقال حرارت و در نتیجه نرخ تبادل حرارت را ارتقاء می دهند.  نانو سیال پوششی  حاوی نانوذرات فلزات گرانبها ازجمله پالادیم، طلا، نقره و مس است. هدایت الکتریکی و هدایت حرارتی بالا از ویژگی­‌های نانو کلوئیدهای فلزی بوده که به طور گسترده در صنعت مورد استفاده قرار می‌گیرد.

نانوپوشش افزایش دهنده نرخ انتقال حرارت، حاوی نانو ذرات است که پس از اجرای فرایند پوشش دهی، مکانیزم عملکردی آن براساس تشکیل نانوفین بر سطوح تبادل حرارت در مبدل های حرارتی می باشد. ایجاد نانوفین باعث افزایش سطح موثر تبادل حرارت شده که امکان افزایش راندمان تولید را فراهم خواهد آورد.  نانوفین ها باعث افزایش عدد رینولدز شده و ضخامت لایه مرزی کاهش می یابد، لذا جریان توربولانسی ایجاد شده منجر به افزایش نرخ انتقال حرارت گشته و افزایش دما را در پی دارد. در این حالت یا می توان راندمان تولید را با افزایش داد و یا مصرف انرژی را کاهش داد.

ساختارترکیبات نانوپوشش به دلیل هندسه مولکولی نانوفین ها رسوب گریز بوده و از چسبندگی رسوب به سطح لوله جلوگیری می کند و از سوی دیگر از انباشت حرارت پشت لایه های رسوب جلوگیری بعمل می آید. در نتیجه زمان تشکیل رسوب به تعویق خواهد افتاد و در حین انجام تعمیرات دوره ای،  به مراتب پاکسازی آن راحت ترخواهد بود. کاهش نرخ رسوب گذاری، به صورت غیر مستقیم کاهش خوردگی حرارتی را به دنبال خواهد داشت.